უტტანასანა

დამდგარი წინზნექი

უტ = ძლიერი; ტან = გაჭიმვა.

კლასიფიკაცია

სიმეტრიული დამდგარი წინზნექი

შენიშვნები

 რაც უფრო ნაკლებად არის მოხრილი მენჯ-ბარძაყის სახსარი, მით მეტია ზურგის მოხრილობა.

ჰემსთრინგების, ზურგის და დუნდულა კუნთების დაჭიმულობა გვიჩვენებს არეებს, სადაც ჭარბი დაძაბულობაა.  ამ პოზაში გრავიტაციამ უნდა ჩაგვიყვანოს უფრო ღრმად დაბლა. ადამიანები, რომლებიც დაჭიმულობას გრძნობენ ფეხის უკანა მხარეს, ხანდახან ქვემოთ ჩასვლას მენჯ-ბარძაყის მომხრელი კუნთების ხარჯზე ცდილობენ, რაც დაჭიმულობას და გადატვირთულობას იწვევს მენჯ-ბარძაყის წინა ნაწილში. უფრო ეფექტიანი არჩევანი იქნება, თუ ფეხებს მოვხრით, რათა გავათავისუფლოთ მენჯ-ბარძაყის სახსარი და ზურგსაც მივცეთ მოშვების საშუალება. როდესაც ზურგი მოეშვება, ფეხების გამართვით თანაბარზომიერად გავჭიმავთ მთელი სხეულის უკანა კუნთებს.

სუნთქვა

 მენჯ-ბარძაყის ღრმა მოხრა და ზურგის მოხრა კომპრესიას ახდენს მუცლის, რაც ზღუდავს მუცლის საშუალებას, რომ სუნთქვასთან ერთად იმოძრაოს. ეს კომპრესია გრავიტაციასთან ერთად დიაფრაგმის ცენტრს კრანიალურად (თავის ქალისკენ) მიმართავს,  შესაბამისად, სუნთქვისთვის მეტი თავისუფლებაა საჭირო გულმკერდის ყაფაზის უკანა მხარეს.