ხელებზე დგომის დროს მნიშვნელოვანია, თუ როგორ დავდებთ ხელებს იატაკზე. უმეტესობას ხელები ბრტყლად უდევს, რაც სუსტი პოზიციაა და ბალანსის შენარჩუნება სიძნელეს წარმოადგენს. ასევე ბევრი იოგას მასწავლებელი შეცდომით ასწავლის, რომ ხელები იატაკს უნდა მოეჭიდოს, როგორც კალათბურთის ბურთს. „კალათბურთის ბურთის ჭერის“ ეს პოზიცია შესაძლოა სხვა შემთხვევაში გამოსადეგიც იყოს, მაგრამ არა ხელებზე ბალანსის შემთხვევაში, ვინაიდან ამ დროს თითების ფალანგების ყველა სახსარი მოხრილია.
მაშ ასე, როგორ უნდა დავიჭიროთ ხელები, რომ ბალანსი გაგვიადვილდეს? დასაწყისში ხელები იატაკზე ბრტყლად მოათავსეთ, ხოლო შემდეგ საჩვენებელი შუა და ცერა თითები ხელის გულის ცენტრისკენ მოხარეთ. მნიშვნელოვანია, რომ ეს მოხრა მოხდეს ამ თითების მეორე სახსარში (როგორც სურათზეა ნაჩვენები), ხოლო პირველი სახსრები, მაჯასთან ერთად, აუცილებლად იატაკს უნდა ეყრდნობოდეს. განსხვავებით „ბურთის დაჭერის“ პოზიციისა, თითების მესამე სახსარი არ არის მოხრილი, ნაცვლად ამის ეს სახსრები გაშლილია (ჩაღუნულია).
ხელის ეს პოზიცია წააგავს ტერფის ბუნებრივ მდგომარეობას, რომელსაც აქვს თაღები, რაც იძლევა ბალანსის უკეთ შენარჩუნების საშუალებას და ნაკლებად ტვირთავს სახსრებს. აქაც იგივე პრობლემაა ბრტყელი ტერფისა და ზედმეტად აწეული თაღის მსგავსად.
რაც შეეხება თავად ბალანსს, როდესაც გრძნობთ, რომ წინ ვვარდებით, დააჭირეთ თითებს („თითის ანაბეჭდები“), ხოლო უკან ჩამოვარდნის შემთხვევაში მთელი წონა მაჯებზე გადაიტანეთ (კარპალურ და მეტაკარპალურ ძვლებზე), თითქოს თითების აწევას აპირებთო (ეს ვერ მოხდება, მაგრამ ეს მოქმედება დაგეხმარებათ ბალანსის შენარჩუნებაში). აქაც იგივე პრინციპი მუშაობს, რაც ფეხზე დგომის დროს, როდესაც წინ ვვარდებით, ფეხის წვერებზე გადაგვაქვს წონა და ა.შ.
შესაძლოა თქვენ უკვე ბრტყელი ხელთ ხართ შეჩვეული მუშაობას და გადაჩვევამ დისკომფორტი შეგიქმნათ, მაგრამ გრძელვადიან პერსპექტივაში ეს ამად ღირს. არ იჩქაროთ, ნელ-ნელა გაიაზრეთ ყოველი დეტალი და წარმატება გარდაუვალი იქნება.
ტექსტი+ფოტო
ფოტოზე რეზი დავითაშვილი