ეკა სანებლიძე უმაგრესი ადგილი, სადაც ძალიან მიყვარს მისვლა, სიამოვნებას ვიღებ ვარჯიშით. ვთვლი, რომ თქვენ შეუძლებელი შემაძლებინეთ. საერთოდ აღარ ვიცი რა არის ხერხემლის და წელის ტკივილი. ეს ყველაფერი თქვენი, პროფესიონალი ინსტრუქტორების დამსახურებაა. დიდი მადლობა!!!

შორენა ზაქაშვილი მოგესალმებით,მე ვარ ძალიან ბედნიერი და გახარებული,რომ მოვხვდი იოგას სახლში, ერთი თვეა რაც დავდივარ და თავს ვგრძნობ ძალიან მსუბუქად , დამეხმარა ჩემი პრობლემების დაღწევაში.მადლობა ყურადღებისთვის რასაც იჩენთ თითიოეული ადამიანის მიმართ. განსაკუთრებული მადლობა გიორგის.

მაია დათუნაშვილი რა მაწუხებდა? კაი, მოკლედ დავწერ☺️ სამწუხაროდ, ხდება ხოლმე, როცა ძლიერ დარტყმას იღებ, მოულოდნელს, სულიერად რომ კვდები და თავსასც ვერ იკლავ. ხოდა, ერთ მშვენიერ ზაფხულს... 🙈 მოკლედ, ყველაფერი ნაცრისფერია, უგემო, უსუნო (კორონა, მემგონი, მაშინ მე მქონდა😁) არაფერი არ მიხარია დედამიწის ზურგზე, არც მაწუხებს არაფერი, შეგრძნებები აღარ მაქვს. მანამდე რასაც ვაკეთებდი, ყველა და ყველაფერი მძულს. მოკლედ სიკვდილი მინდა, მაგრამ სად არის რო? 😁 ხოდა, ზამთარია, თებერვალი გადის და მე, ტელევიზორთან მიკნავებილი ვწევარ, იმ ზაფხულის მერე ჩვევად მექცა უყველაფრობა. გადის გადაცემა - “რა?სად?როდის?“, გამოვიდა გიორგი, ჩვენი, ახსენა იოგას ფედერაცია და ძალიან საინტერესო კითხვა დასვა. 14 თებერვალი იყო, ეგეც მახსოვს. 15 -ში მივქროლდი „იოგას სახლში“ და დავიწყე იოგა. მაშინ ვფიქრობდი, ცოტა გულს გადავაყოლებ მეთქი. გავიდა თებერვალი, მაინც ცოტა მიჭირს სულიერად კონცეტრირება საქმეზე, რასაც ვაკეთებ. მარტის ბოლოა და დილით, სანამ სახლიდან გავალ ყავას ვსვამ ხოლმე ყოველთვის.. უცებ აღმოვაჩინე, რომ ჩიტების ჟღურტული მესმის, მსიამოვნებს და რაღაც მიხარია, მაგრამ რა — არვიცი. ცოტა მერე აღმოვაჩინე, რომ არც ფერებია სულ ნაცრისფერი, ქუჩაში რომ მივდივარ, უნებურად ვღიღინებ, ბალახის სუნი მცემს, აკაციის ყვავილის, — ფეხით რომ მივდიოდი ხოლმე იოგაზე იქვეა ბილიკზე. ისევ დავიწყე მუსიკის მოსმენა, მეგობრების ჭორაობის და წუწუნის, ისევ მომინდა სახლიდან გასვლის დროს რამოდენიმეჯერ გამომეცვალა და მომეხდინა კაბა, ტრადიციულად მაწუხებდა ეს თვისება. მოკლედ, ცხობრების სურვილი დამიბრუნდა. შემიყვარდა და გადამარჩინა ემოციურად. მანამდე სანამ იოგას დავიწყებდი, ვცადე ქარგვა, ხატვა, ცეკვა, ვერაფრს ვერ დავუდე გული.🎶🙏 კონკრეტულად, ახლაც არ ვიცი, რას შველის, მაგრამ მე, როგორც ადამიანს, ვფიქრობ თავიდან დაბადებაში დამეხმარა.. პ.ს. მეტად ვეღარ შევამოკლე .🙏😁💚 მე ❤️💙💚იოგა!

თათული ალადაშვილი მალე ორი წელი გახდება რაც იოგას სახლში დავდივარ და სიტყვები ზედმეტია იმ ემოციის და ბედნიერების გამოსახატავად რაც იოგამ მომცა და ამისთვის უდიდესი მადლობა ნინო მეტრეველს 🙏🏽❤️

ნარგიზა კაჭკაჭიშვილი კმაყოფილი ვარ თქვენ დარბაში ვარჯიშით,ძალიან კარგი გარემოა. რაც შეეხება ჩემ ფიზიკურ მდგომარეობას საკმოდ კარგი შედეგი მაქვს,თუმცა სამუშაო ბევრია. ტრენერებზეც ვიტყვი ორიოდ სიტყვას.. ძალიან მომეწონა გიორგი და ნინო ,მათი დამოკიდებლება საქმისადმი, როფორ გეხმარებაინ და ცდილობენ რომ მოძრაობები კარგად შეასრულო. საერთო ჯამში დიდი მადლობა თქვენ💚

ეკო ფანგანი ეს არის საუკეთესო ადგილი ❤️ მე მოვდივარ აქ, ვვარჯიშობ, ვჯანმრთელდები, ვიკრებ ძალებს, ვისვენებ, ვიღებ მზრუნველობას, ვიღებ ცოდნას და ვგრძნობ, ნელ-ნელა როგორ ვიხვეწები გარეგნულადაც და შინაგანადაც. როდესაც რომელიმე სრთულად შესასრულებელი ასანა გამომდის, თავი ყოვლისშემძე მგონია :)) ჰარმონიისთვის მეტი რაღა უნდა გვინდოდეს? ბედნიერება კი, ალბათ, სწორედ ჰარმონიაა. ❤️ თუმცა სამუშაო ჯერ კიდევ ძაალიან ბევრია. მადლობა, რომ ხართ ❤️