ელენე კრისთესიაშვილი ძალიან ბედნიერი ვარ ,რომ მოვხვდი იოგას სახლში,ადგილი,სადაც თავს ვგრძნობ მშვიდად და ჰარმონიულად,არაჩვეულებრივი გარემო შესანიშნავი ინსტრუქტორები.ერთი თვეა, რაც იოგას სახლში დავდივარ და უკვე ვხედავ ბევრ ცვლილებას,ვხედავ როგორ იხვეწება ჩემი სხეული,უფრო ენერგიული გავხდი,მეტად კონცენტრირებული საკუთარ თავთან,ყოველი იოგას გაკვეთილის შემდეგ თავს უფრო მსუბუქად და მშვიდად ვგრძნობ,რაც ძალიან მახარებს.როგორც ჩვენი ინსტრუქტორი ბატონი გიორგი ამბობს ხოლმე, იოგა ეს ჯანსაღი ცხოვრების წესია სრულიად ვეთანხმები მას და მინდა რომ იოგა ჩემი ცხოვრების წესად იქცეს.

თეკლა აბულაძე ყოველთვის მიყვარდა იოგა, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც პედრო ალმოდოვარის The Skin I Live In-ს ვუყურე, მაგრამ მხოლოდ სილამაზის ფორმად აღვიქვამდი. რაც თქვენთან მოვედი მივხვდი, რომ სილამაზეზე გაცილებით მეტია ჩემთვის, სიმშვიდე, ჰარმონია, კარგად ყოფნის შეგრძნება და ხანდახან ტკივილისგან მოგვრილი კარგად ყოფნაც კი. ყოველთვის როცა დაღლილი ვარ მოვიდვარ, იმიტომ რომ დაღლისგან დასვენებული მივდივარ და თავს გაცილებით კომფორტულად ვგრძნობ საკუთარ კანში. კიდევ ბევრის თქმა შემიძლია, მაგრამ სანამ თქვენით არ გამოცდით ვერ გაიგებთ და ვინც უკვე გამოცადა იმან უკვე იცის. პ.ს.ინსტრუქტორები ყველა ერთმანეთზე უკეთესია, მე შეხება ძირითადად ქეთისთან და იზასთან მქონდა და ორივეს პროფესიონალიზმი, სტილი და მიდგომა ძალიან მიყვარს.

თამრიკო ქავჟარაძე ნამასტე! :)) არ დაგიმალავთ და 51 წლის ვარ. საკმაოდ ფერხორციანი (ანუ მსუქანი - ზედმეტი 30 კგ), აქედან გამომდინარე უამრავი პრობლემით. ძალიან კმაყოფილი ვარ თქვენი კურსით და შესანიშნავი ინსტრუქტორებით (იზა და ნინო). უფრო მსუბუქად ვმოძრაობ, უკეთ ვუმკლავდები სხვადასხვა ფიზიკურ დატვირთვას (სახლის საქმეები, აგარაკზე მუშაობა), საკუთარი თავით კმაყოფილი ვარ, რომ ვარჯიშების შემდგომ დაღლას არ ვუშინდები და რეგულარულად დავდივარ. მოკლედ, ყველაფერი კარგადაა. იმედი მაქვს, წონაშიც ნელ-ნელა დავიკლებ. წარმატებები მთელს თქვენს გუნდს! P.S. მე რომ ჯანმრთელობის ან განათლების მინისტრი ვყოფილიყავი, აუცილებლად შემოვიტანდი იოგას ერთ-ერთ სავალდებულო საგნად სასწავლებლებში.

ბექა სუხიტაშვილი ყოველთვის მსურდა იოგას სწავლა, თუმცა მიზეზების გამო ვერასოდეს ვახერხებდი. ერთი თვეა დავდივარ იოგას სახლში და ჩემი სხეულის მოქნილობაში უკვე ვამჩნევ პატარა ცვლილებებს, რაც ძალიან მახარებს. ჩემი წინასწარგანწყობები იმაზე უკეთესად გამართლდა, ვიდრე ველოდი: პროფესიონალი, ყურადღებიანი, დამხმარე ინსტრუქტორები (იზა და ქეთი) და მშვიდი გარემო. ყოველდღიური სტრესისგან თავის დასაღწევად ეს ერთი საათი ჩემთვის უდიდესი შვებაა და მინდა იოგას პრაქტიკა მომავალშიც გავაგრძელო. ხშირად სრულიად ენერგიაგამოცლილი და დაღლილი მივდივარ გაკვეთილზე, სახლშიც ზოგჯერ ვერ ვახერხებ პრაქტიკას მუშაობის შემდეგ, მაგრამ აქ მოსული, ვიცი, რომ "სხვანაირი" ენერგიით ავივსები და დავბრუნდები სახლში და ეს ჩემი მთავარი მოტივაციაა.

მაია დათუნაშვილი რა მაწუხებდა? კაი, მოკლედ დავწერ☺️ სამწუხაროდ, ხდება ხოლმე, როცა ძლიერ დარტყმას იღებ, მოულოდნელს, სულიერად რომ კვდები და თავსასც ვერ იკლავ. ხოდა, ერთ მშვენიერ ზაფხულს... 🙈 მოკლედ, ყველაფერი ნაცრისფერია, უგემო, უსუნო (კორონა, მემგონი, მაშინ მე მქონდა😁) არაფერი არ მიხარია დედამიწის ზურგზე, არც მაწუხებს არაფერი, შეგრძნებები აღარ მაქვს. მანამდე რასაც ვაკეთებდი, ყველა და ყველაფერი მძულს. მოკლედ სიკვდილი მინდა, მაგრამ სად არის რო? 😁 ხოდა, ზამთარია, თებერვალი გადის და მე, ტელევიზორთან მიკნავებილი ვწევარ, იმ ზაფხულის მერე ჩვევად მექცა უყველაფრობა. გადის გადაცემა - “რა?სად?როდის?“, გამოვიდა გიორგი, ჩვენი, ახსენა იოგას ფედერაცია და ძალიან საინტერესო კითხვა დასვა. 14 თებერვალი იყო, ეგეც მახსოვს. 15 -ში მივქროლდი „იოგას სახლში“ და დავიწყე იოგა. მაშინ ვფიქრობდი, ცოტა გულს გადავაყოლებ მეთქი. გავიდა თებერვალი, მაინც ცოტა მიჭირს სულიერად კონცეტრირება საქმეზე, რასაც ვაკეთებ. მარტის ბოლოა და დილით, სანამ სახლიდან გავალ ყავას ვსვამ ხოლმე ყოველთვის.. უცებ აღმოვაჩინე, რომ ჩიტების ჟღურტული მესმის, მსიამოვნებს და რაღაც მიხარია, მაგრამ რა — არვიცი. ცოტა მერე აღმოვაჩინე, რომ არც ფერებია სულ ნაცრისფერი, ქუჩაში რომ მივდივარ, უნებურად ვღიღინებ, ბალახის სუნი მცემს, აკაციის ყვავილის, — ფეხით რომ მივდიოდი ხოლმე იოგაზე იქვეა ბილიკზე. ისევ დავიწყე მუსიკის მოსმენა, მეგობრების ჭორაობის და წუწუნის, ისევ მომინდა სახლიდან გასვლის დროს რამოდენიმეჯერ გამომეცვალა და მომეხდინა კაბა, ტრადიციულად მაწუხებდა ეს თვისება. მოკლედ, ცხობრების სურვილი დამიბრუნდა. შემიყვარდა და გადამარჩინა ემოციურად. მანამდე სანამ იოგას დავიწყებდი, ვცადე ქარგვა, ხატვა, ცეკვა, ვერაფრს ვერ დავუდე გული.🎶🙏 კონკრეტულად, ახლაც არ ვიცი, რას შველის, მაგრამ მე, როგორც ადამიანს, ვფიქრობ თავიდან დაბადებაში დამეხმარა.. პ.ს. მეტად ვეღარ შევამოკლე .🙏😁💚 მე ❤️💙💚იოგა!

ქეთი დადიანი არ იქნება გადაჭარბებული თუ ვიტყვი, რომ იოგამ შეცვალა ჩემი ცხოვრება. აქ მხოლოდ ხერხემლის ტკივილზე არ არის საუბარი, რაც ვარჯიშის დაწყებიდან მალევე მომეხსნა, არამედ იმ დგომარეობაზე რაც მოაქვს იოგას ადამიანის სულისა და სხეულისათვის. პირველი და ყველაზე სასიამოვნო ის არის რომ სწავლობ პოზიტიურ აზროვნებას და მერე ყველაფერი კარგად გამოგდის ცხოვრებაში. იოგას სახლი ის ადგილია სადაც შესვლისთანავე გადადიხარ სხვა რეალობაში და ყველანაირი სტრესი გეხსნება. დიდი მადლობა გიორგის, იზას, ნინოს, ქეთის. ყველანი ძალიან მიყვარხართ. მადლობა თქვენ <3