მონიკა გუნია გამარჯობა საყვარელო ადამიანები. ბედნიერი ვარ რომ მოვხვდი იოგას სახლში. მე მადლობელი ვარ რომ ეს სახლი არსებობს. იმის გარდა რომ მე გამოვუსწორე ჯამრთელობა აქ და ხვდა სითბო და ადამიანობა რაც ჩვენ დროში იშვიათია. მე მიყვარს აქ სიარული და რაც არუნდა მოხდეს მე მაინც დავბრუნდები. რაც შეეხება ჯანმრთელობას. მე მაქვს ხერხემლის თიაქარი რომელიც ფაქტიურად აღარ მაწუხებს. თავს ვგრძნობ ახალგაზრდულმა. ვარ 56 წლის. ჩემი ინსტრუქტორი არის ნამდვილად პროფესიონალი, ხლერი პიროვნება. ის გახდა ჩემი ახლობელი. ვუსურვებ ყველას აქ მოსვლას. აქ სულიერად დავეხმარებიან. დიდი მადლობა რომ არსებობით.

მაია დათუნაშვილი რა მაწუხებდა? კაი, მოკლედ დავწერ☺️ სამწუხაროდ, ხდება ხოლმე, როცა ძლიერ დარტყმას იღებ, მოულოდნელს, სულიერად რომ კვდები და თავსასც ვერ იკლავ. ხოდა, ერთ მშვენიერ ზაფხულს... 🙈 მოკლედ, ყველაფერი ნაცრისფერია, უგემო, უსუნო (კორონა, მემგონი, მაშინ მე მქონდა😁) არაფერი არ მიხარია დედამიწის ზურგზე, არც მაწუხებს არაფერი, შეგრძნებები აღარ მაქვს. მანამდე რასაც ვაკეთებდი, ყველა და ყველაფერი მძულს. მოკლედ სიკვდილი მინდა, მაგრამ სად არის რო? 😁 ხოდა, ზამთარია, თებერვალი გადის და მე, ტელევიზორთან მიკნავებილი ვწევარ, იმ ზაფხულის მერე ჩვევად მექცა უყველაფრობა. გადის გადაცემა - “რა?სად?როდის?“, გამოვიდა გიორგი, ჩვენი, ახსენა იოგას ფედერაცია და ძალიან საინტერესო კითხვა დასვა. 14 თებერვალი იყო, ეგეც მახსოვს. 15 -ში მივქროლდი „იოგას სახლში“ და დავიწყე იოგა. მაშინ ვფიქრობდი, ცოტა გულს გადავაყოლებ მეთქი. გავიდა თებერვალი, მაინც ცოტა მიჭირს სულიერად კონცეტრირება საქმეზე, რასაც ვაკეთებ. მარტის ბოლოა და დილით, სანამ სახლიდან გავალ ყავას ვსვამ ხოლმე ყოველთვის.. უცებ აღმოვაჩინე, რომ ჩიტების ჟღურტული მესმის, მსიამოვნებს და რაღაც მიხარია, მაგრამ რა — არვიცი. ცოტა მერე აღმოვაჩინე, რომ არც ფერებია სულ ნაცრისფერი, ქუჩაში რომ მივდივარ, უნებურად ვღიღინებ, ბალახის სუნი მცემს, აკაციის ყვავილის, — ფეხით რომ მივდიოდი ხოლმე იოგაზე იქვეა ბილიკზე. ისევ დავიწყე მუსიკის მოსმენა, მეგობრების ჭორაობის და წუწუნის, ისევ მომინდა სახლიდან გასვლის დროს რამოდენიმეჯერ გამომეცვალა და მომეხდინა კაბა, ტრადიციულად მაწუხებდა ეს თვისება. მოკლედ, ცხობრების სურვილი დამიბრუნდა. შემიყვარდა და გადამარჩინა ემოციურად. მანამდე სანამ იოგას დავიწყებდი, ვცადე ქარგვა, ხატვა, ცეკვა, ვერაფრს ვერ დავუდე გული.🎶🙏 კონკრეტულად, ახლაც არ ვიცი, რას შველის, მაგრამ მე, როგორც ადამიანს, ვფიქრობ თავიდან დაბადებაში დამეხმარა.. პ.ს. მეტად ვეღარ შევამოკლე .🙏😁💚 მე ❤️💙💚იოგა!

ნინო რამიშვილი კარგი გარემოა შექმნილი იმისთვის, რომ ივარჯიშო. ინსტრუქტორები თავის საქმეს კარგად ასრულებენ და ცდილობენ რომ ბოლომდე აითვისო ყველა ვარჯიში და სასურველ შედეგს მიაღწიო. მადლობა ამისთვის

ლევან ლაბაძე კიდევ გეწვევით

ნინო მუმლაძე იოგას სახლში მოსვლის დღიდან ბევრი რამ შეიცვლა იმ მხრივ, რომ თავს უფრო ჯანსაღად და ენერგიულად ვგრძნობ,საგრძნობლად გამიმკვრივდა და გამიძლიერდა სხეულის რაღაც ნაწილები, ვხედავ ჩემს პროგრესს და ვცდილობ რაც შეიძლება რეგულარულად ჩავრთო ვარჯიში ჩემს ცხოვრებაში. მართალია, ეს ყოველთვის კარგად არ გამომდის, მაგრამ ამ გარემოში მოსვლამ დამარწმუნა იმაში, რომ შემიძლია ჩემს ჯანმრთელობას რაღაც დრო დავუთმო ისე, რომ თან სასიამოვნოდ და საინტერესოდ გავატარო. იოგის ვარჯიში მეხმარება ზურგის და კისრის ტკვილიების მოხსნაში, ბევრად მიუმჯობესებს ხასიათს, მიზრდის ცხოვრების ხალისს და ენერგიულს და მოტივირებულს მხდის. გარდა ამისა იოგა მეხმარება მენსტრუალური ციკლის კრიტიკულ დღეებში ტკივლის მოხსნაში, გარკვეული ასანების შესრულება და მათში გაჩერება და სუნთქვა ზოგჯერ ერთადერთი რამაა რაც შვებას მაგრძნობინებს მაგ დროს. ძალიან მოხარული ვარ რომ ასეთ გარემოში აღმოვჩნდი და აღმოვაჩინე ვარჯიშის ისეთი სახეობა, რომელიც მაინტერესებს და მომწონს და თან რაც მთავარია ეფექტურია და შველის ჩემს პრობლემებს.

რევაზ დავითაშვილი მე-7 თვეა დავდივარ რეგულარულად. ყველა ინსტრუქტორი თავის საქმის პროფესიონალია, ძალიან მშვიდი, დადებითი და პოზიტიური ენერგიით ვივსები ყოგას სახლში შესვლისთანავე. შედეგს რაც შეეხება, ხერხემლის პრობლემებისგან სრულად გავთავისუფლდი, ძალა, მოქნილობა, კონცენტრაცია, ფსიქო-ემოციური სტაბილურობა, იმუნიტეტი, ენდოკრინული და გულ-სისხლძარღვთა სისტემა თითქოს თავიდან დაიბადა და განვითარდა. ყველას ვისაც სურს მუდმივი გონებრივი და ფიზიკური პროგრესირება, ჩემი აზრით იოგა(აშთანგა) ერთერთი საუკეთესო საშუალებაა, რომლის პრაქტიკაც სიცოცლის ბოლომდეა შესაძლებელი...