ნინი ბერიძე დიდი ხანია იოგათივარ დაინტერესებული. თავდაპირველად ვიდეოებს ვუყურებდი და საიტებს ვათვალერებდი იოგას შესახებ, რაც ჩემთვის ინსპირაციის წყარო გახდა. იოგას სახლსაც ამ საიტებიდან მივაკვლიე და ბედნიერი ვარ რომ აქ მოვხვდი!

მაია დათუნაშვილი უკვე რამდენი წელია იოგას სახლის ბინადარი ვარ. რამდენი რამე მინდა ვთქვა და თან მარტო ჩემთვის დავიტოვო, როგორც პირადი. 💜 იშვიათი გარემოა, გადამდები და ნამდვილი. იმედი მაქვს, რომ კიდევ ბევრი წელი ვიქნები ამ სიყვარულით და ზრუნვით სავსე სახლის სტუმარი. 🪷 მადლობა იოგას სახლო. მიყვარხარ. გენდობი. 🙏💜 ჩემთვის მზე ხარ მოკაშკაშე.🌻

ნინო საბაშვილი ძალიან მიყვარს იოგას სახლი🫶🏼 თქვენი ცენტრი ჩემი სიმშვიდის და ბედნიერების სახლია🫶🏼 ვაფასებ თქვენს პროფესიონალურ და მეგობრულ გუნდს, რაც ჩემი ვარჯიშის შედეგზეც აისახება🙏🫶🏼 სიამობმებით ვაგრძელებ თქვენთან სიარულს🫶🏼💫

თამარ ათუაშვილი ძალიან შემიყვარდა იოგას სახლი, მალე გახდება ერთი წელი რაც დავიწყე სიარული თქვენთან. თუმცა მანამდე სულ ვადევნებდი თვალს საიტზე სიახლეებს და facebook გვერდზეც. ინსტრუქტორები თავისთავად ძალიან კარგები არიან. იოგას სახლის ატმოსფერო სულ სხვანაირად მოქმედებს და უფრო მოტივირებულს მხდის. გარკვეული მიზეზების გამო, პაუზა გამომივიდა, თუმცა მალე შემოვუერთდები ისევ და უფრო აქტიურად. რადგან მივხვდი ამ ერთ წელიწადში, რომ ყველაზე ბედნიერად, ლაღად და კარგად თავს ვგრძნობ მაშინ როცა იოგას ვაკეთებ. და მივაღწიე იმას, რომ დამოუკიდებლად სახლშიც შევძელი ვარჯიში, იმ პერიოდში როცა ვერ ვახერხებ სიარულს. მადლობა იოგას სახლს რომ არსებობს და მიყვარხართ ყველა <3

ვატო უგულავა თქვენ აკეთებთ ძალიან მაგარ საქმეს:)), შედეგსაც ვგრძნობ და აღფრთოვანებული ვარ ნინო მეტრეველის საოცარი პროფესიონალიზმით🙌❤️

მაია დათუნაშვილი რა მაწუხებდა? კაი, მოკლედ დავწერ☺️ სამწუხაროდ, ხდება ხოლმე, როცა ძლიერ დარტყმას იღებ, მოულოდნელს, სულიერად რომ კვდები და თავსასც ვერ იკლავ. ხოდა, ერთ მშვენიერ ზაფხულს... 🙈 მოკლედ, ყველაფერი ნაცრისფერია, უგემო, უსუნო (კორონა, მემგონი, მაშინ მე მქონდა😁) არაფერი არ მიხარია დედამიწის ზურგზე, არც მაწუხებს არაფერი, შეგრძნებები აღარ მაქვს. მანამდე რასაც ვაკეთებდი, ყველა და ყველაფერი მძულს. მოკლედ სიკვდილი მინდა, მაგრამ სად არის რო? 😁 ხოდა, ზამთარია, თებერვალი გადის და მე, ტელევიზორთან მიკნავებილი ვწევარ, იმ ზაფხულის მერე ჩვევად მექცა უყველაფრობა. გადის გადაცემა - “რა?სად?როდის?“, გამოვიდა გიორგი, ჩვენი, ახსენა იოგას ფედერაცია და ძალიან საინტერესო კითხვა დასვა. 14 თებერვალი იყო, ეგეც მახსოვს. 15 -ში მივქროლდი „იოგას სახლში“ და დავიწყე იოგა. მაშინ ვფიქრობდი, ცოტა გულს გადავაყოლებ მეთქი. გავიდა თებერვალი, მაინც ცოტა მიჭირს სულიერად კონცეტრირება საქმეზე, რასაც ვაკეთებ. მარტის ბოლოა და დილით, სანამ სახლიდან გავალ ყავას ვსვამ ხოლმე ყოველთვის.. უცებ აღმოვაჩინე, რომ ჩიტების ჟღურტული მესმის, მსიამოვნებს და რაღაც მიხარია, მაგრამ რა — არვიცი. ცოტა მერე აღმოვაჩინე, რომ არც ფერებია სულ ნაცრისფერი, ქუჩაში რომ მივდივარ, უნებურად ვღიღინებ, ბალახის სუნი მცემს, აკაციის ყვავილის, — ფეხით რომ მივდიოდი ხოლმე იოგაზე იქვეა ბილიკზე. ისევ დავიწყე მუსიკის მოსმენა, მეგობრების ჭორაობის და წუწუნის, ისევ მომინდა სახლიდან გასვლის დროს რამოდენიმეჯერ გამომეცვალა და მომეხდინა კაბა, ტრადიციულად მაწუხებდა ეს თვისება. მოკლედ, ცხობრების სურვილი დამიბრუნდა. შემიყვარდა და გადამარჩინა ემოციურად. მანამდე სანამ იოგას დავიწყებდი, ვცადე ქარგვა, ხატვა, ცეკვა, ვერაფრს ვერ დავუდე გული.🎶🙏 კონკრეტულად, ახლაც არ ვიცი, რას შველის, მაგრამ მე, როგორც ადამიანს, ვფიქრობ თავიდან დაბადებაში დამეხმარა.. პ.ს. მეტად ვეღარ შევამოკლე .🙏😁💚 მე ❤️💙💚იოგა!