თამუნა შენგელია საუკეთესოები ხართ

თამთა ცინცაძე იოგას სახლს 5 წლიანი შუალადის შემდეგ დავუბრუნდი. დაძაბული სამუშაო და სასწავლო გრაფიკიდან გამომდინარე, ბოლო 2 წელი ინტენსიურ ვარჯიშს მოკლებული ვიყავი, რის გამოც დამეწყო ზურგის ტკივილი, კუნთებიც მოდუნდა, რომ აღარაფერი ვთქვა ემოციურ დაძაბულობასა და ყოველდღიურ სტრესზე. 1 თვეა დავბრუნდი და საოცრად დიდ სხვაობას ვგრძნობ უკვე. აღარც ზურგი და ხერხემალი მაწუხებს და ემოციურად ხომ საერთოდ, ლაპარაკიც ზედმეტია :) ნამდვილი შვებაა. სასიამოვნო გარემოც ხელს უწყობს ამ ყველაფერს. მოკლედ, ძალიან მიყვარს აქაურობა :) წარმატებები <3

ანა ულუმბელაშვილი იოგას სახლი არის სივრცე, რომელიც გაგრძნობინებს რომ პროფესიონალთა გარემოში მოხვდი. მადლობა თამარას ყოველი სასიამოვნო შეხვედრისთვის, ყოველ გაკვეთილზე გზრდის და გასწავლის ემოციურ ბალანსს <3

salome gogilashvili იოგას სახლში მოსვლა ალბათ ჩემი ცხოვრების ბოლო პერიოდის საუკეთესო გადაწყვეტილება იყო. სულ რამდენიმე თვეა რაც დავდივარ და უკვე ვხედავ უკეთესობას, როგორც ფიზიკური ისე მენტალური კუთხით. დიდი მოქნილობით არ გამოვირჩეოდი და რომ დავიწყე, არც მეგონა, რომ ბევრი რამ გამომივიდოდა, თუმცა ცალკე ბედნიერების ზღვაა, როცა შენს პატარა პროგრესებს ხედავ ყოველი ვარჯიშისას. ამაში ძალიან დიდი როლი აქვს ჩემს უსაყვარლეს თამარას, საუკეთესო ინსტრუქტორს და ადამიანს. მის ჯგუფში მოსვლა ყოველთვის ცალკე სიამოვნებაა და ვისურვებდი კიდევ სხვა დღეებშიც დაემატოს თამარას ჯგუფები :))) თუმცა, მგონია რომ იოგას სახლში მნიშვენლობა არ აქვს ვის ჯგუფში მოხვდები, ყველა ინსტრუქტორი მაქსიმალურს გააკეთებს, რომ შენი იოგური გამოცდილება იყოს საუკეთესო. მადლობა იოგას სახლს, რომ წელი აღარ მტკივა და ყოველ დღე უფრო მოქნილი ვებრძვი ჩემს შიშებს :))))

მაგდა ჟორჟოლიანი არც კი ვიცი, საიდან დავიწყო წერა, როცა ჩემი და იოგას ამბავზე მინდა მოვყვე. უკვე წელიწადზე მეტია აკადემია გარე სამყაროსგან პატარა თავშესაფრად იქცა ჩემთვის. პრაქტიკოსობა იქამდეც დიდი ხნის განმავლობაში მინდოდა, თუმცა, როგორც ჩანს, სიახლის შიშით გამოწვეული მღელვარება უფრო დიდი იყო, საბოლოოდ კი მეგობარმა მიბიძგა და ერთად უფრო იოლი გახდა ამ ნაბიჯის გადადგმა. თან ეს იყო პერიოდი, როცა პანდემია ჯერ კიდევ მძვინვარებდა და ადამინები ვცდილობდით, ერთმანეთთან ფიზიკური იოზალაციის ფონზე, რამე სიახლე გვეპოვნა ისედაც რუტინად ქცეული ცხოვრების რიტმში. მოსვლისას მივხვდი, რომ აქ უკვე დიდი ხნის და გამოცდილი პრაქტიკოსებიც იყვნენ, მაგრამ ერთი წამითაც არ მიფიქრია არასწორ ადგილას მოვხვდი-მეთქი. ეს იმიტომ, რომ პრაქტიკული გაკვეთილების ერთი საათი არის დრო, როცა შეგიძლია იყო მარტო საკუთარ თავთან და, ამავე დროს, სინქრონში სხვა ადამიანებთან. სხვადასხვა ინტერესის, ასაკის ხალხი აქ ყველა ერთნი ვართ_იოგას პრაქტიკოსები და ეს სავსებით საკმარისია იმისთვის, რომ თავი კომფორტულად იგრძნო გარემოში. ვარჯიში იქამდე სახლშიც მიცდია, თუმცა ინსტურქტორთა მითითებები ამოცანის ამოხსნისას მასწავლებლის მიერ მოცემული მინიშნებასავითაა და ყველა ასანის შესრულებაც უფრო მარტივდება. დროთა განმავლობაში ჯანმრთელობაზეც ვიგრძენი დადებითი გავლენა: ყველა პრაქტიკიდან უფრო ენერგიული გამოვდივარ და, თუ რაიმე მიზეზის გამო, გაკვეთილების პერიოდებს შორის ჩავარდნა მაქვს, იმ დროს, სულ იმაზე ფიქრში ვატარებ, როდის შევძლებ დავუბრუნდე აკადემიის სივრცეს და საკუთარი სხეული/გონება ისეთი ახალი გამოწვევების წინაშე დავაყენო, რომელთა გადალახვა ორმაგად სასაიმოვნო ხდება ინსტრუქტორთა ჩათულობითა და ჩემი მონდომებით. თუ ოდესმე თქვენც ჩემსავით იჭოჭმანებთ, სცადოთ თუ არა, დიდ ხანს არ იფიქროთ, დაიწყეთ და დამიჯერეთ არასდროს არ ინანებთ. :))

გურანდა ბერიშვილი ერთი თვის წინ დავიწყე და აქამდე სად ვიყავი. თამარასთან ვარჯიში ბედნიერებაა.