მიშიკო ბუჩუკური მოხარული ვიქნები თუ სამშაბათს და ხუთშაბათს დილის ჯგუფს დაამატებდით რა თქმა უნდა სხვებიც თუ იქნებოდნენ მსურველები. დანარჩენს რაც შეეხება ყველაფერი ძალიან კარგი წარმატებებს გისურვებთ

სოფიო კუტალაძე მეორე თვეა დავდივარ. შედეგი იგრძნობა პირნათლად :) აღარც ხერხემალი ტკივა და აღარც კისერი. ძალიან კარგი ინსტრუქტორები <3 (გიორგის განსაკუთრებული მადლობა ჩემი პრობლემის მოგვარებისთვის :*). დიდუბის ფილიალი ცოტა დასახვეწია იმედია მალე გააუმჯობესებთ <3

მარი ლიპარტია იოგას სახლში სიარულის შემდეგ, 12 გაკვეთილშიც კი, ვიგრძენი სიძლიერის მატება, და ასანებს რასაც იოგას სახლში მოსვლამდე ვერ ვაკეთევდი, ბევრად მიმარტივდება ახლა მათი გაკეთება. მიხარია ყოველი ვარჯიში, მადლობა იოგას სახლის კარგი ქომუნითის/გარემოს შექმნისთვის!

სოფიკო ჭუმბურიძე იოგა ჩემი ცხოვრების განუყოფელ ნაწილად იქცა და თავადაც ძალიან ჰგავს ცხოვრებას - მზის მისალმებიდან - შავასანამდე. თითოეული ასანა კი ცხოვრებისეული სირთულე, რომელსაც სხვისი გამოცდილების გაზიარებით, თუმცა მაინც დამოუკიდებლად გადიხარ, მთავარია, სუნთქვა განაგრძო.

თამარ იოგა გახდა ჩემი ცხოვრების მნიშვნელოვანი ნაწილი რომლის გარეშეც აქამდე ნეტავ როგორ ვცხოვრობდი. მადლობა იოგას სახლს რომ არსებობთ და ჩემს ყველაზე მაგარ ინსტრუქტორს ქეთა რიკაძეს

ეკატერინე ბეგაშვილი იოგათი დაახლოებით 2 წლის წინ დავინტერესდი, რადგან ხერხემალთან დაკავშირებული პრობლემების მოგვარების ერთ-ერთ ეფექტურ საშუალებად დამიხასიათეს. სახლის პირობებში დიდი ხნის განმავლობაში ერთსა და იმავე ე.წ. "დამწყები" დონის პოზებს ვაკეთებდი, მიუხედავად ამისა, მალე მოთხოვნილება გამიჩნდა, კვირაში ერთხელ მაინც მევარჯიშა, გამომდინარე იქიდან, რომ ამ ახალი "ჩვევის" დამსახურებით თავს ფიზიკურადაც და მენტალურადაც ბევრად უკეთ ვგრძნობდი. თუმცა ვხვდებოდი, რომ პროფესიონალებთან უშუალო ურთიერთობითა და ვარჯიშისთვის დროის სისტემატურად გამოყოფით სულ სხვა შედეგს მივაღწევდი. "იოგას სახლის" არსებობის შესახებ მალევე შევიტყვე და ნდობის განცდა შორიდანვე გამიჩნდა, როგორც კი თავისუფალი დრო გამომიჩნდა, მაშინვე დავიწყე სიარული და ახლა უკვე რთულად წარმომიდგენია, ის რამდენიმე საათი, რომელსაც აქ კვირის განმავლობაში ვატარებ, რამე სხვა საქმიანობით ჩავანაცვლო. თითოეული გაკვეთილი საკუთარ თავში დაუსრულებელი რესურსების არსებობაში გარწმუნებს, რადგან არცერთი ვარჯიში არ არის წინას იდენტური, პროგრესი ზედმეტი დაკვირვების გარეშეც იგრძნობა და ინსტრუქტორებიც შენს ამ წინსვლას მოსდევენ, ყოველ ჯერზე რაღაც შენთვის ახალს გთავაზობენ, რაც მუდმივი სწავლისა და განვითარების მდგომარეობაში გამყოფებს. დროსთან ერთად პოზები რთულდება, მაგრამ თანდათანობით საკუთარი თავისადმი სწორ მიდგომას პოულობ და უფრო მარტივად ჯაბნი ახალ დაბრკოლებებს. ბევრად შემსუბუქებული მდგომარეობა, რომელშიც ტოვებ დარბაზს, კიდევ დიდხანს ნარჩუნდება და მორიგ ვარჯიშზე მიმავალმა უკვე იცი, რომ იქიდან ბევრად მეტი ენერგიითა და გამოღვიძებული კონცენტრირების უნარით გამოხვალ. დისციპლინირებული გარემო და განწყობა, რომლის არსებობაც დარბაზში მყოფ ადამიანებში იგრძნობა, დამამშვიდებლად მოქმედებს და სურვილს გიჩენს, ბოლომდე მიუძღვნა თავი საკუთარ თავზე მუშაობის პროცესს. ყველა ინსტრუქტორი, რომელთანაც შეხება მქონია, თავისი საქმის პროფესიონალია და მაქსიმალურად გეხმარება, მიხვიდე ფიზიკური შესაძლებლობების იმ ლიმიტამდე, რომელიც აქ სიარულის დამსახურებით მუდმივი ზრდის მდგომარეობაშია.