ეკატერინე ბეგაშვილი იოგათი დაახლოებით 2 წლის წინ დავინტერესდი, რადგან ხერხემალთან დაკავშირებული პრობლემების მოგვარების ერთ-ერთ ეფექტურ საშუალებად დამიხასიათეს. სახლის პირობებში დიდი ხნის განმავლობაში ერთსა და იმავე ე.წ. "დამწყები" დონის პოზებს ვაკეთებდი, მიუხედავად ამისა, მალე მოთხოვნილება გამიჩნდა, კვირაში ერთხელ მაინც მევარჯიშა, გამომდინარე იქიდან, რომ ამ ახალი "ჩვევის" დამსახურებით თავს ფიზიკურადაც და მენტალურადაც ბევრად უკეთ ვგრძნობდი. თუმცა ვხვდებოდი, რომ პროფესიონალებთან უშუალო ურთიერთობითა და ვარჯიშისთვის დროის სისტემატურად გამოყოფით სულ სხვა შედეგს მივაღწევდი. "იოგას სახლის" არსებობის შესახებ მალევე შევიტყვე და ნდობის განცდა შორიდანვე გამიჩნდა, როგორც კი თავისუფალი დრო გამომიჩნდა, მაშინვე დავიწყე სიარული და ახლა უკვე რთულად წარმომიდგენია, ის რამდენიმე საათი, რომელსაც აქ კვირის განმავლობაში ვატარებ, რამე სხვა საქმიანობით ჩავანაცვლო. თითოეული გაკვეთილი საკუთარ თავში დაუსრულებელი რესურსების არსებობაში გარწმუნებს, რადგან არცერთი ვარჯიში არ არის წინას იდენტური, პროგრესი ზედმეტი დაკვირვების გარეშეც იგრძნობა და ინსტრუქტორებიც შენს ამ წინსვლას მოსდევენ, ყოველ ჯერზე რაღაც შენთვის ახალს გთავაზობენ, რაც მუდმივი სწავლისა და განვითარების მდგომარეობაში გამყოფებს. დროსთან ერთად პოზები რთულდება, მაგრამ თანდათანობით საკუთარი თავისადმი სწორ მიდგომას პოულობ და უფრო მარტივად ჯაბნი ახალ დაბრკოლებებს. ბევრად შემსუბუქებული მდგომარეობა, რომელშიც ტოვებ დარბაზს, კიდევ დიდხანს ნარჩუნდება და მორიგ ვარჯიშზე მიმავალმა უკვე იცი, რომ იქიდან ბევრად მეტი ენერგიითა და გამოღვიძებული კონცენტრირების უნარით გამოხვალ. დისციპლინირებული გარემო და განწყობა, რომლის არსებობაც დარბაზში მყოფ ადამიანებში იგრძნობა, დამამშვიდებლად მოქმედებს და სურვილს გიჩენს, ბოლომდე მიუძღვნა თავი საკუთარ თავზე მუშაობის პროცესს. ყველა ინსტრუქტორი, რომელთანაც შეხება მქონია, თავისი საქმის პროფესიონალია და მაქსიმალურად გეხმარება, მიხვიდე ფიზიკური შესაძლებლობების იმ ლიმიტამდე, რომელიც აქ სიარულის დამსახურებით მუდმივი ზრდის მდგომარეობაშია.

სოფო ტაბატაძე არ დავიწყებ ვარჯიშებზე ლაპარაკს, არც იმაზე, როგორ შეიცვალა ჩემი სხეული და ფიზიკური შესაძლებლობები და არც იმაზე რამდენად ბევრ სანდო ინფორმაციას იღებ აქ ისეთს, რაც რადიკალურად ცვლის შენს წარმოდგენებს ბევრ საკითხზე. მირჩევნია გამოვხატო, რა არის ის ჩემთვის ფუნდამენტური, რაც ამ ადგილმა მომცა. იოგას სახლი ჩემს ცხოვრებაში მაშინ გაჩნდა, როცა გაქრა ბევრი რაღაც, რაც მოიცავდა ჩემი ცხოვრების ყოველდღიუროიბას. თავიდან ეს ადგილია, სადაც მიდიხარ, ვარჯიშობ, ენდორფინებით ივსები, დაძაბულობებისგან თავისუფლდები, საკუთარი ფიზიკური უნარების განვითარების მომსწრე ხდები ყოველდღიურად და ბრუნდები სახლში. მაგრამ დროთა განმავლობაში ხდება ადგილი, რომელიც შენს თავში რაღაც ისეთ ძალას გაპოვნინებს, რაც აქამდე თითქოს არ გქონია. ეს არის ძალა ყველანაირი დაბრკოლების გადალახვის. თითქოს რაღაც იმდენად მყარი ჩნდება შენში, რომ არაფერს შეუძლია ჩაგაგდოს უიმედო მდგომარეობაში, თითქოს თავშესაფარიცაა ყველასთვის, იმედიც და ცხოვრების გაგრძელების მოტივაციის მომცემიც. სხვა ყველა სივრცისგან განსხვავებით, იქნება ეს აი, ნებისმიერი წრე, თუნდაც ოჯახი, თუნდაც სამეგობრო, თუნდაც სამსახური, ეს არის სივრცე, სადაც არ მოგეთხოვება იყო ვინმე კონკრეტული, არ მოგეთხოვება არავისთვის არაფრის დამტკიცება, ხარ მიღებული და თითქოს აუცილებელი ნაწილიც კი უკვე მარტო იმით, რომ "უბრალოდ ხარ" და ხარ ისეთი როგორიც ხარ. ეს არის სივრცე, სადაც ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავებული ადამიანები ერთად ვარჯიშით ისეთ კავშირს ამყარებთ, რომ თითქოს ძალიან ახლო, უფრო მეტიც ერთი მთლიანობა ხდებით, თუნდაც საერთოდ არც იკონტაქტოთ ამ სივრცის გარეთ. იოგას სახლში ხდები რაღაც შენზე ბევრად უფრო დიდის ნაწილი. მინდა, რომ აი ამისთვის რაც მე და მგონია, რომ კიდევ ძალინ ბევრმა ადამიანმა იპოვა აქ, მადლობა ვუთხრა გიორგის, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა აქაურობას და ყველა ინსტრუქტორს და პრაქტიკოსს, რომლებიც ამ გარემოს ქმნიან ყოველდღიურად და აძლევენ იმ სახეს რაც აქვს. არცერთი თქვენგანის გარეშე არ იქნებოდა ეს ადგილი ის რაც ეხლა არის. მადლობა თქვენ <3 ^_^

დოდი გაბეხაძე იოგა ერთადერთი ვარჯიშია რომელიც ენერგიით მავსებს და არ მაცლის. ვარჯიშის პირველ დღეს ხარ მოუქნელი სელაპივით თუმცა ყოველი ვარჯიშის შემდეგ გრძნობ როგორ იხსნება სხეული და ეს პროცესი დაუსრულებელია რაც აზარტს და ხალის მატებს პროცეს. მადლობა იოგას სახლს და ყურადღებიან ინსტრუქტირებს.

შოთა ბასილაძე 2 თვეა რაც იოგას სახლში დავდივარ, სიტყვებით არ შემიძლია გადმოვცე რამდენად კარგი შედეგი მაქვს, რამდენად კარგი გარემოა. ინსტრუქტორები საუკეთესოები არიან თამარა ❤ მარიამ ❤

თამთა ცინცაძე იოგას სახლს 5 წლიანი შუალადის შემდეგ დავუბრუნდი. დაძაბული სამუშაო და სასწავლო გრაფიკიდან გამომდინარე, ბოლო 2 წელი ინტენსიურ ვარჯიშს მოკლებული ვიყავი, რის გამოც დამეწყო ზურგის ტკივილი, კუნთებიც მოდუნდა, რომ აღარაფერი ვთქვა ემოციურ დაძაბულობასა და ყოველდღიურ სტრესზე. 1 თვეა დავბრუნდი და საოცრად დიდ სხვაობას ვგრძნობ უკვე. აღარც ზურგი და ხერხემალი მაწუხებს და ემოციურად ხომ საერთოდ, ლაპარაკიც ზედმეტია :) ნამდვილი შვებაა. სასიამოვნო გარემოც ხელს უწყობს ამ ყველაფერს. მოკლედ, ძალიან მიყვარს აქაურობა :) წარმატებები <3

ანა შონია რამოდენიმე წლის წინ აღმოვაჩინე იოგას სახლი და ძალიან ბედნიერი ვარ. მართალია პანდემიამ შემაფერხა, მაგრამ ეხლა ისევ დავიწყე და იმედი მაქ აქტიურად გავყვები. მე ძალიან მეხმარება ფიზიკური და ფსიქიკური ბალანსის მიღწევაში. როგორც კი ვიწყებ ვარჯიშს მთლიამად იცვლება ჩემი დამოკიდებულება სამყაროს მიმართ. ფანტასტიური ინსტრუქტორები არიან 💜 იოგა- თანამედროვე აბი გლუკოზაა.