თაკო მაზიაშვილი ყველაფრისთვის დიდი მადლობა, იოგას სახლს და გიორგი ბერძენიშვილს. თქვენ ხართ საუკეთესოები! იოგას სახლი არის ადგილი, სადაც გადატვირთული დღის შემდეგ, დაღლილიც კი შემართებით მიდიხარ და შესვლისთანავე გავიწყდება ყველაფერი ნეგატიური. ხოლო იქიდან გამოსვლისას გრძნობ სიმშვიდეს, ენერგიას, დადებით ემოციას და პირდაპირი მნიშვნელობით სხვანაირად სუნთქავ. პირველ გაკვეთილზე თითქოს ყველაფერი შეუძლებლად გეჩვენება, მაგრამ ყოველ მომდევნო ვარჯიშზე გრძნობ პროგრესს და ხვდები, რომ შეუძლებელი არაფერია.

ხათუნა გოგუაძე პირველად ჩემს ცხოვრებაში იოგაზე ორი თვის წინ დავიწყე სიარული. თავიდან ძალიან სკეპტიკურად ვიყავი განწყობილი, რადგან ზოგადად ვარჯიში არ მიყვარს, თუმცა ჩემდა გასაკვირვად ძალიან მომეწონა. არ მოველოდი რომ ამდენი რამის გაკეთება შემეძლო და ჩემი ყოველი “წარმატება” დიდ სიხარულს მანიჭებს. უკვე ორ თვეში ვატყობ რომ ჩემი სხეულის ფორმები შეიცვალა უკეთესობისკენ და უფრო ელასტიური გავხდი. თამამად შემიძლია ვქვა რომ იოგა მაბედნიერებს ^_^ მადლობა თქვენ ამისთვის! გისურვებთ წარმატებებს!

Lika ძალიან კმაყოფილი ვარ ცენტრის და ინსტრუქტორის, ნინო მეტრევწლის. შემიყვარდა იოგა ძალიან.

მაია დათუნაშვილი რა მაწუხებდა? კაი, მოკლედ დავწერ☺️ სამწუხაროდ, ხდება ხოლმე, როცა ძლიერ დარტყმას იღებ, მოულოდნელს, სულიერად რომ კვდები და თავსასც ვერ იკლავ. ხოდა, ერთ მშვენიერ ზაფხულს... 🙈 მოკლედ, ყველაფერი ნაცრისფერია, უგემო, უსუნო (კორონა, მემგონი, მაშინ მე მქონდა😁) არაფერი არ მიხარია დედამიწის ზურგზე, არც მაწუხებს არაფერი, შეგრძნებები აღარ მაქვს. მანამდე რასაც ვაკეთებდი, ყველა და ყველაფერი მძულს. მოკლედ სიკვდილი მინდა, მაგრამ სად არის რო? 😁 ხოდა, ზამთარია, თებერვალი გადის და მე, ტელევიზორთან მიკნავებილი ვწევარ, იმ ზაფხულის მერე ჩვევად მექცა უყველაფრობა. გადის გადაცემა - “რა?სად?როდის?“, გამოვიდა გიორგი, ჩვენი, ახსენა იოგას ფედერაცია და ძალიან საინტერესო კითხვა დასვა. 14 თებერვალი იყო, ეგეც მახსოვს. 15 -ში მივქროლდი „იოგას სახლში“ და დავიწყე იოგა. მაშინ ვფიქრობდი, ცოტა გულს გადავაყოლებ მეთქი. გავიდა თებერვალი, მაინც ცოტა მიჭირს სულიერად კონცეტრირება საქმეზე, რასაც ვაკეთებ. მარტის ბოლოა და დილით, სანამ სახლიდან გავალ ყავას ვსვამ ხოლმე ყოველთვის.. უცებ აღმოვაჩინე, რომ ჩიტების ჟღურტული მესმის, მსიამოვნებს და რაღაც მიხარია, მაგრამ რა — არვიცი. ცოტა მერე აღმოვაჩინე, რომ არც ფერებია სულ ნაცრისფერი, ქუჩაში რომ მივდივარ, უნებურად ვღიღინებ, ბალახის სუნი მცემს, აკაციის ყვავილის, — ფეხით რომ მივდიოდი ხოლმე იოგაზე იქვეა ბილიკზე. ისევ დავიწყე მუსიკის მოსმენა, მეგობრების ჭორაობის და წუწუნის, ისევ მომინდა სახლიდან გასვლის დროს რამოდენიმეჯერ გამომეცვალა და მომეხდინა კაბა, ტრადიციულად მაწუხებდა ეს თვისება. მოკლედ, ცხობრების სურვილი დამიბრუნდა. შემიყვარდა და გადამარჩინა ემოციურად. მანამდე სანამ იოგას დავიწყებდი, ვცადე ქარგვა, ხატვა, ცეკვა, ვერაფრს ვერ დავუდე გული.🎶🙏 კონკრეტულად, ახლაც არ ვიცი, რას შველის, მაგრამ მე, როგორც ადამიანს, ვფიქრობ თავიდან დაბადებაში დამეხმარა.. პ.ს. მეტად ვეღარ შევამოკლე .🙏😁💚 მე ❤️💙💚იოგა!

მერაბ ხუტაშვილი არ მეგონა თუ იოგას ყველაზე მარტივი ელემენტიც კი ასეთი რთული გასაკეთებელი იქნებოდა. ყველაზე დიდი სირთულე საკუთარი ორგანიზმის დაძლევაა, ეხლა რასაც ვაკეთებ 3 თვის წინ ვერც წარმომედგინა. სამი თვე მივყვები იოგას პრაქტიკას. ნელ-ნელა ზურგის პრობლემები მეხსნება. ზედმეტი წონა ქრება. წელზე სანტიმეტრები ნელ ნელა იკლებს. ყოველდღიურ ცხოვრებაშიც ვლინდება, როგორც სიმსუბუქე და სიცოცლე უფრო ხალისიანი ხდება.

თამარ ათუაშვილი ძალიან შემიყვარდა იოგას სახლი, მალე გახდება ერთი წელი რაც დავიწყე სიარული თქვენთან. თუმცა მანამდე სულ ვადევნებდი თვალს საიტზე სიახლეებს და facebook გვერდზეც. ინსტრუქტორები თავისთავად ძალიან კარგები არიან. იოგას სახლის ატმოსფერო სულ სხვანაირად მოქმედებს და უფრო მოტივირებულს მხდის. გარკვეული მიზეზების გამო, პაუზა გამომივიდა, თუმცა მალე შემოვუერთდები ისევ და უფრო აქტიურად. რადგან მივხვდი ამ ერთ წელიწადში, რომ ყველაზე ბედნიერად, ლაღად და კარგად თავს ვგრძნობ მაშინ როცა იოგას ვაკეთებ. და მივაღწიე იმას, რომ დამოუკიდებლად სახლშიც შევძელი ვარჯიში, იმ პერიოდში როცა ვერ ვახერხებ სიარულს. მადლობა იოგას სახლს რომ არსებობს და მიყვარხართ ყველა <3