ირმა ხარებავა წლები გადის, ბევრი რამე იცვლება, მაგრამ ორშაბათი, ოთხშაბათი და პარასკევი იზასთან ერთად იწყება იოგას სახლში. მერე უკვე ხანგრძლივი და სტრესული სამუშაო დღეც აღარ ჩანს ისე საშიში :) ბონუსად ოქროს გოგოები, სალონური საუბრები, ცოტაც ფიტნესი და პარასკევის ჩაი, მეტი რა შეიძლება ინატრო! Iza is kiling it <3

მაია ერისთავი მოხარული ვარ რომ მოვხვდი თქვენს ცენტრში, მყუდრო, ჰარმონიული გარემო, კეთილგანწყობილი და თავისი საქმის მცოდნე ინსტრუქტორები რომლებიც ფლობენ ანატომიას ისე, რომ ახალბედასთვის ზიანის მიყენება გამორიცხულია, მშვიდად და მოთმინებით უხსნიან ყველა დეტალს იმისათვის, რომ სხეულს ფლობდე, ყოველ ჯერზე პროგრესს გრძნობ და თითქოს შეუძლებელს აკეთებ. მადლობა რომ არსებობთ და ხართ თქვენი საქმის პროფესიონალები!!!

kristina მოგესალმებით , დიდი ხანია რაც დავდივარ წელიწადზე მეტი და იცით რას ვფიქრობ აქამდე სად ვიყავი :) უბედნიერესი ვარ რომ არსებობთ , დიდი მადლობა გიორგი ბერძენიშვილს რომ დაარსა ეს ცენტრი და უდიდესი მადლობა ნინო მეტრეველს ჩემს ინსტრუქტორს ულამაზეს და უსაყვარლეს მიყვარხართ ❤

თამრიკო ქავჟარაძე ნამასტე! :)) არ დაგიმალავთ და 51 წლის ვარ. საკმაოდ ფერხორციანი (ანუ მსუქანი - ზედმეტი 30 კგ), აქედან გამომდინარე უამრავი პრობლემით. ძალიან კმაყოფილი ვარ თქვენი კურსით და შესანიშნავი ინსტრუქტორებით (იზა და ნინო). უფრო მსუბუქად ვმოძრაობ, უკეთ ვუმკლავდები სხვადასხვა ფიზიკურ დატვირთვას (სახლის საქმეები, აგარაკზე მუშაობა), საკუთარი თავით კმაყოფილი ვარ, რომ ვარჯიშების შემდგომ დაღლას არ ვუშინდები და რეგულარულად დავდივარ. მოკლედ, ყველაფერი კარგადაა. იმედი მაქვს, წონაშიც ნელ-ნელა დავიკლებ. წარმატებები მთელს თქვენს გუნდს! P.S. მე რომ ჯანმრთელობის ან განათლების მინისტრი ვყოფილიყავი, აუცილებლად შემოვიტანდი იოგას ერთ-ერთ სავალდებულო საგნად სასწავლებლებში.

მაია დათუნაშვილი რა მაწუხებდა? კაი, მოკლედ დავწერ☺️ სამწუხაროდ, ხდება ხოლმე, როცა ძლიერ დარტყმას იღებ, მოულოდნელს, სულიერად რომ კვდები და თავსასც ვერ იკლავ. ხოდა, ერთ მშვენიერ ზაფხულს... 🙈 მოკლედ, ყველაფერი ნაცრისფერია, უგემო, უსუნო (კორონა, მემგონი, მაშინ მე მქონდა😁) არაფერი არ მიხარია დედამიწის ზურგზე, არც მაწუხებს არაფერი, შეგრძნებები აღარ მაქვს. მანამდე რასაც ვაკეთებდი, ყველა და ყველაფერი მძულს. მოკლედ სიკვდილი მინდა, მაგრამ სად არის რო? 😁 ხოდა, ზამთარია, თებერვალი გადის და მე, ტელევიზორთან მიკნავებილი ვწევარ, იმ ზაფხულის მერე ჩვევად მექცა უყველაფრობა. გადის გადაცემა - “რა?სად?როდის?“, გამოვიდა გიორგი, ჩვენი, ახსენა იოგას ფედერაცია და ძალიან საინტერესო კითხვა დასვა. 14 თებერვალი იყო, ეგეც მახსოვს. 15 -ში მივქროლდი „იოგას სახლში“ და დავიწყე იოგა. მაშინ ვფიქრობდი, ცოტა გულს გადავაყოლებ მეთქი. გავიდა თებერვალი, მაინც ცოტა მიჭირს სულიერად კონცეტრირება საქმეზე, რასაც ვაკეთებ. მარტის ბოლოა და დილით, სანამ სახლიდან გავალ ყავას ვსვამ ხოლმე ყოველთვის.. უცებ აღმოვაჩინე, რომ ჩიტების ჟღურტული მესმის, მსიამოვნებს და რაღაც მიხარია, მაგრამ რა — არვიცი. ცოტა მერე აღმოვაჩინე, რომ არც ფერებია სულ ნაცრისფერი, ქუჩაში რომ მივდივარ, უნებურად ვღიღინებ, ბალახის სუნი მცემს, აკაციის ყვავილის, — ფეხით რომ მივდიოდი ხოლმე იოგაზე იქვეა ბილიკზე. ისევ დავიწყე მუსიკის მოსმენა, მეგობრების ჭორაობის და წუწუნის, ისევ მომინდა სახლიდან გასვლის დროს რამოდენიმეჯერ გამომეცვალა და მომეხდინა კაბა, ტრადიციულად მაწუხებდა ეს თვისება. მოკლედ, ცხობრების სურვილი დამიბრუნდა. შემიყვარდა და გადამარჩინა ემოციურად. მანამდე სანამ იოგას დავიწყებდი, ვცადე ქარგვა, ხატვა, ცეკვა, ვერაფრს ვერ დავუდე გული.🎶🙏 კონკრეტულად, ახლაც არ ვიცი, რას შველის, მაგრამ მე, როგორც ადამიანს, ვფიქრობ თავიდან დაბადებაში დამეხმარა.. პ.ს. მეტად ვეღარ შევამოკლე .🙏😁💚 მე ❤️💙💚იოგა!

Lika ძალიან კმაყოფილი ვარ ცენტრის და ინსტრუქტორის, ნინო მეტრევწლის. შემიყვარდა იოგა ძალიან.